Afghanistan: Een Kruispunt in het Hart van Azië

Afghanistan: Een Kruispunt in het Hart van Azië

**Afghanistan in een oogopslag**

  • Hoofdstad: Kabul [1]
  • Bevolking: ongeveer 41 miljoen (2023) [2]
  • Oppervlakte: 652.230 km² (251.830 vierkante mijl) [1]
  • Officiële talen: Pasjtoe en Dari [1]
  • Munteenheid: afghani (AFN) [1]
  • Binnenstaat, met de Hindoekoesj door het grootste deel van het land [3]

Ik moest dit twee keer opzoeken. Afghanistan deelt een grens van 76 kilometer met China. Niet met Pakistan, niet met Iran, niet met de oude Sovjet-republieken, maar met China. De lijn loopt door een hoog, smal bergdal dat de Wakhan-corridor wordt genoemd, en het bestaat omdat de Britten en de Russen in 1893 gingen zitten en het met opzet tekenden, om te voorkomen dat hun twee imperia elkaar raakten. De corridor is er nog steeds. De imperia niet.

Zo'n land is Afghanistan. Kaarten die eenvoudig lijken, blijken het resultaat te zijn van honderd jaar externe druk, en het land zelf blijft bestaan ondanks dit alles.

De Wakhan-corridor en het Grote Spel

De Wakhan is een lange, dunne landtong in het verre noordoosten, soms slechts 16 kilometer breed. [3] Hij steekt naar het oosten tussen Tadzjikistan in het noorden en Pakistan in het zuiden, en aan zijn punt raakt hij China. Er zijn geen wegen die de twee landen erdoorheen verbinden. De pas ligt op ruim 4.900 meter hoogte en is het grootste deel van het jaar besneeuwd.

De corridor werd aangelegd als bufferzone tijdens wat de Victorianen het Grote Spel noemden: het langzame strategische machtsconflict tussen het Russische Rijk en het Britse Imperium om Centraal-Azië. [3] Geen van beide partijen wilde een gedeelde grens. Dus werd de Wakhan aan Afghanistan gegeven en bleef de lijn bestaan. Tegenwoordig zijn de bewoners van de corridor voornamelijk Wakhische en Kirgizische herders, sommigen nog steeds nomadisch, met een levensstijl die een reiziger uit de negentiende eeuw niet onbekend zou voorkomen.

Wat, als je erover nadenkt, een van die stille geografische details is die veel verklaren. Afghanistan ligt niet toevallig op de route naar ergens. Het is altijd de plek tussen plaatsen geweest, zolang er plaatsen zijn.

De Hindoekoesj en een Land Gemaakt van Bergen

Ongeveer driekwart van Afghanistan bestaat uit bergen of ruig hoogland. [3] De ruggengraat is de Hindoekoesj, een uitloper van het grotere Himalayastelsel, dat van noordoost naar zuidwest door het grootste deel van het land loopt met pieken boven de 7.000 meter. De naam betekent in het Perzisch ruwweg "moordenaar van hindoes", een grimmige verwijzing naar de slaven en reizigers die stierven bij het oversteken van de hoge bergpassen.

De Hindoekoesj heeft vrijwel alles in het Afghaanse leven gevormd. Het verdeelt het land in afzonderlijke dalwerelden, elk met zijn eigen dialect en zijn eigen geschiedenis. Het maakte gecentraliseerd bestuur moeilijk voor elke regering, buitenlands of binnenlands, teruggaand tot Alexander de Grote. Het gaf Afghanistan ook enkele van de meest spectaculaire hoogtelandschappen op aarde, van het diepe blauw van de Band-e Amir-meren tot de ijsvelden boven de Panjshir.

Opgegroeid in Montana dacht ik iets te weten over bergland. Afghanistan is bergland op een andere schaal. Hele provincies zijn een half jaar lang alleen bereikbaar via ezelpaden.

Een Kruispunt van Beschavingen

Lang voor de moderne grenzen lag Afghanistan in het hart van de Zijderoute, het handelsnetwerk dat China, India, Perzië en het Middellandse Zeegebied bijna vijftien eeuwen lang verbond. [4] De steden die er langs groeiden — Balkh, Herat, Kandahar, Bamiyan — behoorden tot de rijkste en meest kosmopolitische van de oude wereld.

Balkh, in het noorden van Afghanistan, is een van de oudste onafgebroken bewoonde steden op de planeet, met sporen van bewoning die meer dan 3.500 jaar teruggaan. [4] Het was een centrum van het zoroastrisme, daarna een belangrijk boeddhistisch knooppunt, daarna een Perzische en ten slotte een islamitische hoofdstad. Bamiyan, ten westen van Kabul, was eeuwenlang de thuisbasis van 's werelds grootste staande Boeddhabeelden, uitgehouwen in een zandsteenrots tussen de 6e en 7e eeuw. [5] De Taliban sprong ze in 2001 op. UNESCO bestempelde het omliggende culturele landschap in 2003 tot Werelderfgoed. [5]

De meer recente geschiedenis van Afghanistan neigt ernaar een veel oudere te overschrijven. Het land is niet onbekend met externe aandacht. Het is al meer dan tweeduizend jaar een ontmoetingspunt.

De Grond van een Biljoen Dollar

Onder de bergen ligt een van de opmerkelijkste mineralenverhalen ter wereld. Een beoordeling van de Amerikaanse Geologische Dienst in 2010 schatte de minerale rijkdom van Afghanistan op ongeveer 1 biljoen dollar in de toenmalige waarde, met latere schattingen van de Afghaanse regering nog hoger. [6] De afzettingen omvatten ijzer, koper, goud, zeldzame aardmetalen en een enorme reserve aan lithium.

De bekendste grootste locatie is Mes Aynak, ongeveer 40 kilometer ten zuidoosten van Kabul. [6] Het bevindt zich op wat mogelijk 's werelds op één na grootste ongeëxploiteerde koperdepositum is. Het bevindt zich ook, op ongemakkelijke wijze, bovenop een oude boeddhistische kloosterstad, met duizenden artefacten die meer dan 1.500 jaar oud zijn. Het conflict tussen archeologie en mijnbouw aldaar is een van de vreemdste conserveringsverhalen van het afgelopen decennium geweest.

Lithium is het nieuwere hoofdstuk. De zoutvlakten en pegmatietaders van Afghanistan bevatten reserves die vroege rapporten in omvang vergeleken met die van Bolivia. [6] Of er iets van naar de markt komt de komende twintig jaar is een politieke vraag, meer dan een geologische. De geologie is, zoals ze al lang is, heel reëel.

Waarom Men het het Graf van Imperia Noemt

De uitdrukking wordt veel gebruikt, maar het historische patroon is echt. De Britten voerden drie Angelsaksisch-Afghaanse oorlogen tussen 1839 en 1919 en trokken weg met een beschadigd imperium en geen duurzame controle. [3] De Sovjet-Unie viel in 1979 binnen, vocht negen jaar lang en trok zich in 1989 terug — twee jaar voor het uiteenvallen van de USSR zelf. De Verenigde Staten en de NAVO arriveerden in 2001 en vertrokken in 2021 na de langste oorlog in de Amerikaanse geschiedenis.

Afghanistan versloeg geen van deze legers op één enkel slagveld. Het absorbeerde ze. Het terrein, de tribale structuur, de pure uithouding van plattelands-gemeenschappen, het ontbreken van één enkele hoofdstad die je kon veroveren en de oorlog kon verklaren beëindigd — dit alles werkte tegen het soort oorlog dat buitenlandse machten wisten te voeren. De kosten voor Afghanen, over alle drie die conflicten, zijn enorm geweest. De kosten voor de imperia zijn ook enorm geweest, en daar gaat die uitdrukking eigenlijk over.

Veelgestelde Vragen

Waar staat Afghanistan het meest om bekend?

Afghanistan staat het meest bekend om zijn ruige Hindoekoesj-bergen, zijn positie op het kruispunt van de oude Zijderoute en zijn lange moderne geschiedenis van verzet tegen buitenlandse bezetting door de Britten, de Sovjets en de Verenigde Staten. Het herbergt ook grote ongeëxploiteerde reserves aan koper, lithium en andere mineralen.

Waarom wordt Afghanistan het graf van imperia genoemd?

Afghanistan verdiende die naam door drie grote buitenlandse machten in ongeveer twee eeuwen uit te putten: de Britten in de jaren 1800, de Sovjet-Unie in de jaren 1980 en de door de VS geleide NAVO-coalitie in de jaren 2000 en 2010. Geen van hen vestigde duurzame controle, grotendeels vanwege het bergachtige terrein en de gedecentraliseerde samenleving van het land.

Welke talen worden er in Afghanistan gesproken?

Pasjtoe en Dari, een variant van het Perzisch, zijn de twee officiële talen van Afghanistan. Dari fungeert als de voornaamste taal van de overheid en interetnische communicatie, terwijl Pasjtoe het meest wordt gesproken in het zuiden en oosten. Andere belangrijke talen zijn Oezbeeks, Turkmeen, Hazaragi en Beloetsji.

Grenst Afghanistan echt aan China?

Ja. Afghanistan en China delen een grens van 76 kilometer aan de oostelijke punt van de Wakhan-corridor, een smalle strook bergdal in het verre noordoosten van het land. De grens werd vastgelegd in 1895-1896 als onderdeel van een overeenkomst tussen de Britse en Russische imperia, en blijft een van de hoogste en meest afgelegen internationale grenzen ter wereld.

Bronnen