Słońce jest tak gęste, że światło generowane w jego jądrze może zająć do 170.000 lat, aby uciec, podczas gdy neutrina odbywają tę samą podróż w 2,3 sekundy. Oto co jeszcze jest dziwne w naszej gwieździe.

Starship firmy SpaceX jest przeznaczony do pełnego ponownego wykorzystania, z wzmacniaczem produkującym ponad dwukrotny ciąg Saturn V i jest jednym z lądowników, które NASA wybrała do załogowych misji księżycowych Artemis.

Teleskop kosmiczny kiedyś odkrył prawdziwą dziurę na niebie, a to jest tylko jeden z zaskakujących faktów na temat tego, jak gwiazdy się rodzą, są klasyfikowane i ostatecznie zanikają.

Układ Słoneczny to nie naprawdę osiem planet krążących wokół gwiazdy.

Całkowite zaćmienie Słońca może trwać wieki, aby powrócić do tego samego miejsca na Ziemi, ale jego kilka minut totalności przepisało fizykę, ujawniło ukrytą atmosferę Słońca i było rejestrowane przez obserwatorów nieba przez ponad tysiąc lat.

Syrius świeci jaśniej niż jakakolwiek inna gwiazda na niebie Ziemi, ale prawdziwą niespodziankę jest miażdżąca, ziemskiego rozmiaru rozżarzona oszczęd schowana obok. Oto jak astronomowie ją śledził, i dlaczego samolot, który ustanowił rekord, raz pożyczył sobie jej nazwę.

Sedna jest małą, odległą planetą karłowatą na jednej z najdziwniejszych orbit w Układzie Słonecznym, odkryta w 2003 roku i nie będzie widoczna tak blisko Słońca ponownie przez ponad 11 000 lat.

Saturn jest jedyną planetą w Układzie Słonecznym mniej gęstą od wody — pływałaby, gdyby istniała wystarczająco duża wanna. Tutaj są dalsze fakty, które czynią go jednym z dziwniejszych gigantów.

Sagittarius A* jest supermasywną czarną dziurą, która zakotwicza Drogę Mleczną, po raz pierwszy sfotografowana w 2022 roku i ważąca 4,297 miliona razy więcej niż Słońce.

Rakieta bierze swoją nazwę ze szpulki do szycia, a nie z kształtu, którego byś się spodziewał w przypadku maszyny przeznaczonej dla kosmosu. Jej długa droga z chińskich pól bitwy na orbitę jest pełna niespodzianek.

Czerwony olbrzym to coś, co happens gdy starzejąca się gwiazda wyczerpie paliwo w jądrze i puchnie na zewnątrz. Słońce stanie się jednym za kilka miliardów lat, pochłaniając po drodze najbliższe planety.

Pulsar ściska ekstremalną gęstość w małą, szybko obracającą się sferę, która zamiata wiązki promieniowania przez galaktykę. Oto, czego nauczyło fizyków dziesięciolecia obserwacji.