Nikaragua: Kraj Jezior i Wulkanów

• Stolica: Managua [1]
• Populacja: około 6,9 miliona [2]
• Powierzchnia: 130 375 kilometrów kwadratowych (50 338 mil kwadratowych), największy kraj Ameryki Środkowej [1]
• Język urzędowy: hiszpański, wraz z angielskim i językami tubylczymi uznanymi na Karaibach [1]
• Waluta: Nikaragujski córdoba (NIO)
• Charakterystyczna cecha: dom jeziora Nikaragua, jedynego słodkowodnego jeziora na świecie ze znaną populacją rekinów, które płyną z morza [3]

Oto coś, co zepsuje twój następny test geografii: na środku Ameryki Środkowej w słodkowodnym jeziorze żyją białe rekiny, a dostały się tam, pływając rzekę w górę. Musiałem to sprawdzić dwukrotnie. Jezioro Nikaragua, drugie największe jezioro Ameryki Łacińskiej, leży około pięćdziesiąt kilometrów od Karaibów, a białe rekiny przedziały się rzeczką San Juan w górę przez wieki, skacząc przez progi w taki sam sposób, jak łososi na północnym zachodzie Oceanu Spokojnego. Miejscowe mieszkańcy wokół jeziora zawsze o tym wiedzieli. Naukowcy dowiedzieli się tego prawidłowo dopiero w latach 60., kiedy zespół oznaczył rekina w jeziorze i ponownie go schwytał w otwartym oceanie kilka miesięcy później.

To jest taki kraj Nikaragua. Nagłówki, które być może widziałeś, jeśli widziałeś jakieś, mają tendencję do mówienia o rewolucjach i polityce, ale sam kraj to głównie geografia robiąca dziwne i piękne rzeczy. Wulkany, które wybuchają co kilka lat. Wyspa w środku jeziora, która jest tak naprawdę dwa wulkany połączone w biodrach. Karaiby, gdzie ludzie mówią angielskim kreolskim i rytm brzmi bardziej jak Jamajka niż Meksyk. I pasek pustych plaż Pacyfiku, które surferzy dyskretnie chronią od trzydziestu lat.

Jezioro Nikaragua, czyli Cocibolca, jak tubylcy Nahua go nazywali, obejmuje około 8 264 kilometrów kwadratowych. To większe niż którekolwiek z Wielkich Jezior oprócz Superior, Huron, Michigan i Erie. Z zachodniego brzegu w mglisty dzień nie widzisz drugiego brzegu, a powierzchnia staje się na tyle falista, że małe łodzie czasami czekają na wiatr przez godziny.

W środku jeziora leży Ometepe, wyspa utworzona przez dwa wulkany, Concepción i Maderas, połączone niskim przesmykiem lawy i popiołu. Concepción jest wciąż aktywny i wygląda tak, jak dziecko rysuje wulkan: doskonały stożek z kłębem dymu na szczycie. Maderas jest starszy i spokojniejszy, jego krater pełny lasu chmur i małej laguny. Ludzie żyją na Ometepe od co najmniej 4000 lat, a wyspa jest pokryta petroglyfami wyrytymi przez kultury przedkolumbijskie, których nazwy już nie znamy.

Jezioro zawiera również archipelag Solentiname, grupę 36 małych wysp, które w latach 60. stały się słynne z nieprawdopodobnego powodu. Ksiądz Ernesto Cardenal przeprowadził się tam, nauczył rybaków malarstwa, a powstała szkoła barwnie prymitywnej sztuki jest teraz w galeriach na całym świecie.

Nikaragua ma 19 wulkanów wzdłuż strony Oceanu Spokojnego kraju i co najmniej siedem z nich uważa się za aktywne. Łańcuch jest częścią Środkowoamerykańskiego łuku wulkanicznego, gdzie płyta Cocos wciska się pod płytę karaibską z prędkością około 70 milimetrów rocznie. Możesz poczuć konsekwencje. Małe trzęsienia ziemi są powszechne. Większe przebudowują miasta.

Cerro Negro, blisko kolonialnego miasta León, jest jednym z najmłodszych wulkanów w Ameryce, urodzonym zaledwie w 1850 roku, gdy wyłonił się z pola kukurydzy rolnika. Jest to również najpopularniejszy wulkan w kraju do działalności, w którą nikt w Montana nie wierzyłby: surfing wulkaniczny. Wspinasz się po luźnym czarnym zboczu z wzmocnioną skilejąc, siadasz na szczycie i ślizgasz się w dół wzgórze z prędkością, którą zmierzono powyżej 60 mil na godzinę. Kurz idzie wszędzie. Ludzie to kochają.

Masaya, zaraz poza stolicą, ma otwarte jezioro lawy na dnie swojego głównego krateru. Możesz jeździć prawie do krawędzi, podejść do krawędzi po zachodzie słońca i patrzeć prosto w dół na żarową, stopioną skałę. Hiszpańscy konkwistadorzy, którzy to widzieli w latach 1500, myśleli, że znaleźli dosłownie usta piekła i umieścili krzyż na krawędzi, aby trzymać demony do wewnątrz. Krzyż jest tam wciąż. Podobnie jest z lawą.

Managua, stolica, ma historię, którą jest prawie wstydliwie przyznać. Została wybrana na stolicę w 1852 roku głównie jako kompromis między rywalskie miasta León i Granada, które były w konflikcie przez dziesięciolecia. Potem w 1972 roku trzęsienie ziemi o magnitudzie 6,3 uderzyło w centrum miasta i zabiło gdzieś od 5000 do 11000 ludzi w ciągu kilku minut. Większość centrum została zniszczona [4].

Oto część, która zaskakuje ludzi. Nigdy naprawdę nie przebudowali starego centrum. Oryginalne serce miasta, z jego katedrą, teatrami i sklepami, zostało porzucone jako rodzaj zarośniętej ruiny, a Managua rozprzestrzeniła się we wszystkich kierunkach bez wyraźnego centrum. Do dziś mieszkańcy Managuay podają kierunki na podstawie punktów orientacyjnych, które już nie istnieją: „dwie przecznice na południe od starej fabryki Pepsi" lub „naprzeciwko miejsca, gdzie upadł wielkie drzewo". Katedra, Catedral de Santiago, stoi nadal, ale jest skazana, jej dzwonnice pęknięte i jej wnętrze puste.

Nikaragua ma wybrzeże Oceanu Spokojnego i wybrzeże karaibskie i czują się jak różne planety. Strona Oceanu Spokojnego to miejsce, gdzie żyje większość populacji, gdzie język jest hispaniosławny, gdzie miasta kolonialne Granada i León utrzymują swoje wybrukowane place i kościoły oraz gdzie zachodzi polityka i rolnictwo kraju.

Wybrzeże Karaibów, czasami zwane wybrzeżem Mosquito, było brytyjskim protektoratem przez większość XIX wieku i nigdy nie zostało w pełni asymilowane we wnętrze, które mówi po hiszpańsku. Największe grupy na tym wybrzeżu to ludzie Miskito, którzy mówią po Miskito i angielskim kreolskim, oraz Garifuna, społeczność afroaborygenalna pochodząca od rozbitków zensurowanych Afrykańczyków i wyspiarzy karaibskich. Reggae gra na ulicach Bluefields. Chleb kokosowy sprzedawany od drzwi. Dwa autonomiczne regiony Nikaragui na wybrzeżu karaibskim mają własne rządy i uznają język miskito, sumo, rama i angielski za oficjalne języki lokalne obok hiszpańskiego [1].

Nikaragua produkuje niektóre z najbardziej uznawanych cygar na świecie, a ciemna gleba wulkaniczna wokół Estelí jest przyczyną. Kubańscy hodowcy tytoniu uciekli tam po swojej rewolucji i przynieśli ze sobą swoją wiedzę.

Waluta, córdoba, nosi imię Francisco Hernández de Córdoby, hiszpańskiego konkwistadora, który założył Granadę w 1524 roku. Granada jest jednym z najstarszych nieprzerwacie zamieszkałych miast założonych przez Europejczyków w Ameryce, pokonując Boston o ponad stulecie.

Kraj wyprodukował wielkiego poetę Rubéna Daría, który zasadniczo wynalazł modernizm mówienia po hiszpańsku i jest na banknocie 100 córdobów. Każde dziecko nikaraguańskie memoriuje co najmniej jeden jego wiersz, zanim opuści szkołę podstawową.

Stolicą Nikaragui jest Managua, położona na południowym brzegu jeziora Managua w zachodniej części kraju. Jest to największe miasto o populacji metropolii około 1,5 miliona i jest stolicą od 1852 roku.

Nikaragua pozostaje miejscem przeznaczenia, które turyści odwiedzają ze względu na plaże, miasta kolonialne i wulkany, ale warunki się różnią. Państwowe Ministerstwo Spraw Zagranicznych USA zaleca ostrożność ze względu na napięcia polityczne i ograniczone usługi konsularne. Większość podróżujących trzyma się dobrze znanych szlaków turystycznych w regionie Pacyfiku i na Ometepe.

Hiszpański jest językiem urzędowym i mówi go zdecydowana większość populacji. Na Karaibach angielski kreolski, Miskito, Sumo i Rama mają również oficjalny status lokalny. Większość znaków, szkół i pracy rządowej krajowej jest w języku hiszpańskim.

Nikaragua jest najsławniejsza jako kraj jezior i wulkanów. Jest domem największego jeziora w Ameryce Środkowej, aktywnego łańcucha wulkanów wzdłuż wybrzeża Oceanu Spokojnego, miast kolonialnych Granada i León oraz wybrzeża karaibskiego z silną kulturą afroaborygenalną.

Tak. Białe rekiny pływają rzeczką San Juan z Morza Karaibskiego do jeziora Nikaragua, a populacje rozmnażające się zostały zdokumentowane w jeziorze. Liczby gwałtownie spadły z powodu przełowienia w ostatnich dziesięcioleciach, ale rekiny są wciąż obecne.

1. CIA World Factbook - Nicaragua
2. World Bank - Nicaragua population data
3. Smithsonian Tropical Research Institute - Bull sharks of Lake Nicaragua
4. USGS - The 1972 Managua earthquake
5. UNESCO - León Cathedral World Heritage listing