Europa jest mniejsza niż Księżyc Ziemi, ale ocean ukryty pod jej lodem zawiera od dwóch do trzech razy więcej wody niż wszystkie oceany Ziemi razem wzięte. Oto co czyni ten księżyc jednym z najlepszych kandydatów na życie poza Ziemią.

Eris to planeta karłowata w zewnętrznej części Układu Słonecznego, nieco mniejsza od Plutona pod względem średnicy, ale o 27% bardziej masywna. Jej odkrycie w 2005 roku bezpośrednio wywołało debatę, która rok później zdegradowała Plutona.

Enceladus, mały księżyc Saturna o średnicy zaledwie jednej siódmej naszego Księżyca, jest pokryty świeżym, czystym śniegiem i co sekundę wyrzuca w przestrzeń kosmiczną 250 kilogramów pary wodnej — wystarczająco, by zbudować cały pierścień Saturna.

Punkt najbardziej oddalony od środka Ziemi to nie Mount Everest, dno oceaniczne odnawia się co 200 milionów lat, a magnetyczna tarcza planety już teraz słabnie. Dwadzieścia rzeczy o naszym domu, o których prawdopodobnie nie wiedziałeś.

Mgławica Orzeł to obszar gwiazdotwórczy wokół gromady NGC 6611, znany z Filarów Stworzenia – wież z gazu i pyłu, które Hubble i James Webb fotografowały wielokrotnie.

Ciemna materia została nazwana dekady przed odnalezieniem jakichkolwiek realnych dowodów na jej istnienie, a dziś uważa się, że stanowi ponad jedną czwartą Wszechświata. Oto co faktycznie pokazują dowody.

Jednostka astronomiczna, niegdyś jedynie średnia odległości Ziemi od Słońca, jest dziś stałą liczbą ustaloną międzynarodowym dekretem — efektem wielowiekowych poszukiwań, które przeszły przez starożytną geometrię, rzadkie przejście planety na tle Słońca i przelatującą asteroidę.

Cassini-Huygens krążyła wokół Saturna 13 lat, zrzuciła sondę na Tytana i odkryła, że słynne pierścienie planety mogą być znacznie młodsze niż sam Saturn.

Alfa Centauri wygląda jak jeden jasny punkt na południowym niebie, ale w rzeczywistości to trzy gwiazdy, z których jedna być może gości dwie małe planety, a to, że krążą wokół siebie, po raz pierwszy dowiódł obserwator komet w 1689 roku.

Betelgeza to czerwony nadolbrzym tak wielki, że jego powierzchnia mogłaby sięgać poza Marsa, pochłaniając po drodze każdą skalistą planetę, a epizod przyciemnienia w latach 2019-2020 sprawił, że jego jasność spadła o ponad dwie trzecie. Oto, co faktycznie pokazują dane.

Wielki Wybuch pozostawił po sobie słabą mikrofalową poświatę na całym niebie, a dziesięciolecia pomiarów pokazują, że atomy, z których jesteśmy zbudowani, stanowią niewielką mniejszość we wszechświecie.

W czarne dziury wątpił sam Einstein, Stephen Hawking obstawiał przeciw ich istnieniu, a w 2019 roku zostały wreszcie sfotografowane. To najbardziej dziwne, potwierdzone fakty o jednokierunkowych drzwiach wszechświata.